آب میوه گریپ فروت به عنوان یک مکمل غذایی در درمان کمبود پتاسیم کاربرد دارد. پکتین موجود در آن عامل مؤثری در کاهش کلسترول خون و بهبود تدریجی عارضه سفت و سخت شدن عروق خونی است. سایر اثرات آن شامل القای تجمع گلبول های قرمز، کاهش هماتوکریتها و اثرات احتمالی ضدسرطان است.یک یا نصف لیوان آب گریپ فروت میتواند به طور قابل ملاحظهای موجب افزایش جذب و کاهش متابولیسم بسیاری از داروهای خوراکی متعارف شود. تداخل مابین آب گریپ فروت و برخی از داروها تحت عنوان "اثر آب گریپ فروت" نامیده میشود. در نتیجه این اثر، مقادیر بیشتری از داروهای تحت تأثیر قرار گرفته، وارد جریان خون شده و در نهایت اثرات درمانی و یا سمیت آنها افزایش مییابد.سازوکار اثر آب گریپ فروت احتمالاً ناشی از اثر یک یا چند ترکیب شیمیایی (به احتمال زیاد بیوفلاونوییدها و یا فورانوکومارینها) موجود در آن است که موجب مهار ایزوآنزیم هایسیتوکروم P450 به خصوص ایزوآنزیم 3A4 میشود. از این رو هر دارویی که به طور معمول توسط آنزیم مذکور متابولیزه میشود، ممکن است اثرات و یا سمیت آن در مصرف همزمان با گریپ فروت تشدید یابد.این مقاله مروری دارد بر مطالعات و کارآزماییهای بالینی داروهایی که اثرات آنها به واسطه آب گریپ فروت تشدید میشود. این داروها شامل بنزودیازپینها، آنتیهیستامینها، مسددهای کانال کلسیمی، استاتینهای پایین آورنده کلسترول، مضعفهای سیستم ایمنی و ... میباشند.